لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ » مِنْ أَنْ تَنْظُرَ إِحْدَاهُنَّ إِلَى فَرْجِ أُخْتِهَا وَ تَحْفَظَ فَرْجَهَا مِنْ أَنْ يُنْظَرَ إِلَيْهَا وَ قَالَ : كُلُّ شَيْءٍ فِي الْقُرْآنِ مِنْ حِفْظِ الْفَرْجِ فَهُوَ مِنَ الزِّنَا إِلَّا هَذِهِ الآْيَةَ فَإِنَّهَا مِنَ النَّظَر « 1 » . خداوند تبارك و تعالى فرموده است : به مؤمنين بگو كه چشمان خود را بپوشانند و فرج‌هاى خود را حفظ كنند ، از اين حفظ كنند كه به عورت‌هاى آنها نگريسته شود ، و اينكه شخص به عورت برادرش نگاه كند و فرجش را حفظ كند از اينكه بدان نگاه شود . و فرمود : به زن‌هاى مؤمن بگو كه چشمان خود را بپوشانند و فرج‌هاى خود را حفظ كنند ، از اينكه يكى از آنها به فرج خواهرش بنگرد ، و فرج خود را حفظ كنند از اينكه بدان نگريسته شود . حضرت فرمودند : در هر كجاى قرآن كه دستور به حفظ فرج داده شده ، حفظ آن از زنا مراد است ، مگر اين آيه ، كه آن حفظ از نگاه كردن است . كلينى اين روايت را با سند زير نقل كرده است : عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ بُرَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو الزُّبَيْرِيُّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ . در اين سند بكر بن صالح است كه او را ضعيف مىداننند و ابو عمرو الزبيرى نيز مجهول است ، پس اين روايت از جهت سند بنا بر مشهور

--> ( 1 ) . الكافي 2 : 35 ، باب في أنّ الايمان مبثوث لجوارح البدن كلّها ، حديث 1 ، وسائل الشيعة 15 : 165 ، أبواب جهاد النفس ، باب 2 ، حديث 1 .